วันนี้ไปงาน Thailand Next Web Apps มาครับจริงๆเป็น sponsor ด้วยนะแล้วน้องเค้าถามว่าพูดไหมพี่ “ไม่ต้องคิด” ตอบไปแบบอัตโนมัติว่าได้เลยน้อง พี่ชอบเพราะพี่พูดมากอยู่แล้ว และอีกอย่างน้องเค้าก็บอกว่าแค่ 20 นาทีครับ ผมก็คิดในใจว่าสบาย 20 นาทีเองแต่ไปๆมาๆ โดนไป สี่สิบนาทีโอย ใครสนใจเอกสารก็ โหลดได้ครับe0b980e0b89fe0b8a5e0b987e0b881e0b88be0b98c-e0b980e0b8a3e0b987e0b8a7e0b8aae0b98c-e0b8a3e0b8b9e0b89ae0b8b5e0b989-e0b888e0b8b7e0b98a

อีกเรื่องคืออยากศึกษา Flex+Rails เป็นทุนเดิมดังนั้นวิธีการบังคับตัวเองให้ดีที่สุดคือต้องหาเรื่องบรรยายนี่แหละเพราะเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการบังคับตัวเอง ถึงวันงานก็เหมือนเคยปั่น slide ก่อนหนึ่งคืนเช้ามาปั่นตัวอย่างถึงเที่ยง โอ่ยร้อนๆเลย ที่ต้องเผาซะขนาดนี้เพราะช่วงนี้ที่บริษัทเกิดภาวะผิดปกติบางอย่างทำให้ต้องทำเอกสารเยอะมากเป็นพิเศษทำให้ไม่มีเวลาเลย สุดท้ายเลยต้องเผา

งานคึกคักมากทีมงานจัดได้ดีมาก น่าลอกเลียนวิธีคิดเพื่อนำมาประยุกต์ให้เข้ากับงาน NJUG บ้านนอกของผมน่าจะทำให้งานดูเป็นเรื่องเป็นราวขึ้น ผมไปถึงก็ไม่ได้ไปฟังคนที่พูดก่อนผมเลยเพราะต้องนั่งเรียบเรียงความคิดก่อนเริ่มบรรยาย และเสวนากับก๊วน Java ของผมด้วยซึ่งประกอบไปด้วย พี่ป๊อก น้องดีน คุณนนท์ พี่ปุ๋ย น้องบอย ประเด็นคือคุยไปเรื่อยเรื่องเทคโนโลยี แต่ไหงวนมาเข้าเรื่องงานที่ผมกำลังทำอยู่ผมเลยใส่ยาวเลย

ประเด็นคืองานที่ผมทำอยู่ปัจจุบันเป็นงานเชิงบริหาร ซึ่งมันเป็นงานที่ผมไม่เคยวางแผนและเตรียมตัวมาให้พร้อมสำหรับงานในลักษณะนี้ ทำให้ผมรู้สึกแปลก แต่ก็ยังทนได้ในช่วงแรกๆแต่หลังจากทำงานไปสักพักผมชักรู้สึกหนักเข้าไปใหญ่ว่า ผมแปลกกว่าทุกคนที่อยู่ในตำแหน่งนี้และก็มีงานหลายอย่างที่ดูแล้วไม่เหมาะกับผม แต่อาจเป็นเพราะช่วงก่อนเข้าทำงานมีปัจจัยหลายอย่างที่ทำให้ผมต้องตัดสินใจทำงานแบบนี้ เปรียบได้เหมือนกับผมไปรับข้อเสนอของกัปตัน เดวี่ โจนส์ แห่งเรือ Flying Dutchman ในเรื่อง Pirate Of The Caribian ว่าเมื่อเจ้าต้องการเป็นอมตะ เจ้าก็จะต้องอยู่บนเรือลำนี้ไปชั่วนิจนิรันด์ พายเรือตามคำสั่งไม่มีสิทธิ์คิด เมื่อรู้ตัวอีกทีกลายเป็นเพรียงเกาะเรือไปแล้ว จะทำอะไรก็ทำไม่ได้เพราะปรับตัวเข้ากับเรือไปแล้ว

มันอาจจะเหมือนผมที่พยายามปรับตัวเข้ากับระบบ แต่สิ่งที่ผมเพียรพยายามสร้างมากันก็จะหายไปเรื่อยๆ จนเมื่อวันหนึ่งผมรู้ตัวว่าผมสามารถต่อสู้จนปรับตัวเข้ากับระบบได้แล้ว ผมก็กลายเป็นเพรียงหนึ่งตัวในเรือ Flying Dutchman(คิดมากไปป่าว) แล้วถึงตอนนั้นต่อให้ผมหลุดออกจากเรือมาได้ ผมก็ทำอะไรไม่ได้เพราะสิ่งเดียวที่ผมรู้คือการพายเรือตามคำสั่ง เท่านั้นหากินเองไม่เป็น ไม่มีอะไรเลย แล้วมันยังไง ผมต้องการสิ่งนี้หรอ

เมื่อบวกกับ session ของ Luke เข้าไปอีกแทบอยากตายเป็น Session ที่ดีมากๆเล่าไม่ได้เพราะกลัวถ่ายทอดออกมาได้ไม่ดีแต่ขอสรุปว่า “อย่าปล่อยให้ตัวเองอยู่ในกล่อง และเดินชนกล่องไปวันๆ อย่าจำกัดตัวเองว่าเราเรียน อันนี้ต้องทำงานแบบนี้เท่านั้น อย่าเอาสิ่งเหล่านี้มาตัดสินหนทางแห่งชีวิต การศึกษาไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง หาสิ่งที่ต้องการให้เจอ ให้เจอความพอดี”

ทำให้วันนี้มีแรงผลักดันสูงมาก ที่ส่งผลให้ผมต้องฉีกสัญญากับ เดวี่ โจนส์

ไม่เคยสงสัย ไม่เคยสังเกตุ ใช้มาจนจะแก่ตายอยู่แล้วเพิ่งจะมีความพยายามหาวันนี้ว่าไอ้ Sans Serif กับ Serif ต่างกันยังไงเมื่อก่อนไม่เคยสังเกตุเลย

เรื่องเริ่มมาจากไปเป็น sponsor งาน BarCamp กับ NextWebApp ครับ (ตังก็ไม่ค่อยมี อาศัยแอบเมีย)และผมเป็นคนสุดท้ายที่ยังไม่ได้ส่ง Logo ให้เค้าตอนแรกว่าจะทำใหม่เพราะของเก่า ลามก เหลือหลายแต่ทำไปทำมา ทำไมมันลามกมากขึ้น รู้สึกละอายใจเลยบอก Luke ว่าเอาเป็น Text ธรรมดาก็ได้เดี๋ยวเสื้อจะแปดเปื้อน ด้วยความลามกของผม

Luke เลยบอกว่าเอาเป็น Hevetica แล้วกันเพราะสวยดี

ผมก็โอเค แต่สงสัยในใจว่า Hevetica หน้าตาเห็นไงเลยตามไปดูใน wiki ก็พบหน้าตาพร้อมทั้งประวัติของฟอนท์นี้ว่าถูกสร้างขึ้นปี 1957 โดยชาวสวิสและเป็นฟอนท์แบบ “Sans Serif” อ่ะดันทะลึ่งมี link ให้กดเลยตามไปดูว่าได้ Sans Serif มันคืออะไรกันแน่ พบว่าฟอนท์แบบ Sans Sarif โดยที่ Sans มาจากภาษาฝรั่งเศสแปลว่าไม่มีดังนั้คือฟอนท์ที่ไม่มี “Serifs” เอ่ากรำ งงล่ะสิเพราะผมก็งงสุดท้ายต้องดูรูปครับ

ครับไอ้แดงๆนั่นเรียกว่า “Serifs” บางแหล่งข่าวบอกว่าไอ้ Serif เนี่ยเกิดสมัยโรมันเพราะในสมัยนั้นการจารึกข้อความมักทำด้วยการสลักลงบนแผ่นหิน เมื่อเป็นเช่นนี้การสลักมักไม่สามารถทำให้จบสวยได้ การเขียนแต่ละอักษรจึงเต็มไปด้วยรอยแตก ทางออกจึงทำ serifs เสียเลย

และในอังกฤษก่อนที่คำว่า Sans Serif จะนิยมใช้นั้นบางที่เรียกฟอนท์แบบนี้เรียกว่า Gothic และแน่นอน Serifs เป็น Roman

ชัดเจนเลยครับ เข้าใจขึ้นมาแล้ว

เขียนไปเขียนมา เหลือบไปดูปฏิทิน นี่มันครบปีแล้วนี่ที่ได้มาเขียน blog ที่นี่ ยินดีจัง จะพยายามเขียนไปเรื่อยๆครับ

วันนี้ได้ดูละครเรื่องใหม่ทางช่องสามเรื่อง สู่ฝันนิรันดรครับละครเรื่องนี้น่าสนใจที่นางเอกครับเพราะเป็นนางเอกในฝันของผมตั้งแต่เด็กๆ นั่นคือหมิวนั่นเอง ไม่ได้เห็นหมิวเล่นละครมาสักพัก เรื่องสุดท้ายจำไม่ค่อยได้เพราะไม่สนุกครับแต่มาเรื่องนี้โอ้โห สวยมากๆๆๆๆๆๆๆ นี่ขนาดลูกสองนะครับ รูปร่างไม่เพี้ยนเลย (หันไปมองข้างๆ ประดุจเทือกเขาแอนดิสอันแสนมั่นคง )

หมิวเนี่ยติดตาตั้งแต่เรื่อง ปริศนา ครับสวยยยยยยยยน่ารักกกกกกกกกกเล่นคู่กับฉัตรชัย ครับและผู้จัดไม่ต้องเดาครับนั่นคือคุณวรายุทธสร้างปี 30 ตอนนั้นอยู่บ้านนอกดูช่องสามไม่ได้ครับวิธีที่เราชาวบ้านนอกจะได้ดูละครช่องสามคือต้องไปเช่า VDO มาดูครับและไม่ต้องตกใจที่คิวละครเรื่องนี้ยาวมากและยืมได้ครั้งละม้วนเท่านั้นห้ามเอาไปดอง นากจากนี้ถ้าดวงแตกวันที่เอามาคืนและจะเช่าต่อแต่ไอ้คนที่เช่าม้วนถัดจากเราเสือกไม่เอามาคืนเราก็ต้องชั่งใจว่าจะยอมข้ามม้วนหรือไม่ แต่ช้าก่อนทางร้านมีบริการพิเศษสำหรับลูกค้า VIP คือการขี่มอไซ ไปทวงให้ถึงบ้านเพราะบ้านนอกน่ะครับรู้จักกันหมด ทุกครัวเรือนแต่ถ้าตามไม่เจอก็อดไป อาจจะต้องทำใจเช่ามวยปล้ำน้าติงมาดูแก้เซ็งก่อน

ใครจะเชื่ออีก 22 ปี (เอ้ยมัน นานมากนะ) สามคนนี้มาอีกแล้วครับ ฉัตรชัยเกือบจะหมดสภาพแล้วครับ วิลลี่นี่ไม่ต้องพูดครับ เรือเกลือชัดๆ แต่หมิวนี่สิสวยจริงๆ (เหลือบไปดูข้างๆอีกที เทือกเขาแอนดิสขยับทำให้เกิดแผ่นดินไหวเล็กน้อย )

ติดตามชมได้ครับละครเอาใจคนแก่ แต่หมิวสวยโคตรทางช่องสามครับ

หลังจากใช้ไอ้โทรมาสามสี่เดือนก็รู้สึกชินกับโทรศัพท์แบบ”จอเขียวโทรอย่างเดียว” แต่ตอนนี้กิเลสใหม่เข้ามาครอบงำเนื่องจากชอบท่อนจบของเพลง ETC ครับเพลงที่เจ็ดชื่อเพลง “สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าหัวใจ” อยากเอามาเป็น ring tone ครับและแน่นอนไอ้โทรของผมมันทำไม่ได้ช่วงเดือนที่ผ่านมาจึง study โทรศัพท์หลายรุ่นโดยให้งบประมาณไม่เกิน 8,000 เพราะจะได้ทำเรื่องเบิกเมียได้ง่าย

และแน่นอน iPhone ยังคงแว๊บเข้ามาในหัวใจแต่เนื่องด้วยมีกระแส iPhone3G ที่เพิ่งเปิดตัวไปที่ต่างประเทศด้วยราคาถูกนรกแตกทำให้ทำใจซื้อรุ่นเก่าไม่ลงและถ้าซื้อ 3G มาราคาถูกก็จริงแต่พอข้ามเข้าเขตประเทศไทยมันจะกลายร่างเป็น iPod Touch ทันตาเพราะบ้านเราจะใช้ 3G ก็คงต้องย้ายรกรากไปเชียงใหม่ หรือจังหวัดที่เค้าเปิดให้บริการก่อนน่ะครับ

HTC รุ่นเพชรก็เป็นอีกตัวที่มองมานานแตาสนนราคา พาใจหายครับจ่ายสามหมื่นทอนร้อยนึง “ลืมซะเถิด”

คิดในใจนี่ตูให้งบตัวเองแปดพันแล้ว ทะลึ่งไปดูอะไรอยู่เนี่ย “มึงจะบ้ารึป่าว” เลยต้องตั้งต้นใหม่ครับ แต่ยังไม่ทันเริ่มเลยไปเห็นโฆษณาครับ Motorola ที่โรงหนังขณะกำลังรอชมภาพยนต์เรื่อง “The Mummy 3 มังกรหัวเป็ดไร้สาระ หลับด้วย” ครับโดนใจมากเลยสะกิดเมียว่าจะเอาอันนี้อ่ะ “เมียก็พยักหน้า”

จากการคาดเดาคิดว่ารูปทรงและวัสดุน่าจะเป็นแบบเดียวกับไอ้โทรครับ วัสดุดูดีมีราคาและหลังจากไปสืบราคามาแล้วสนนราคาอยู่ที่เครื่องละ 8,000 บาทครับโดยโทีศัพท์ในดวงใจรุ่นนี้ใช้ operating system ที่เป็น linux based และมีความสามารถพื้นฐานดังนี้

จุดเด่น

• ModeShift เทคโนโลยีที่จะเปลี่ยนมือถือคุณให้เล่นเพลง แสดงภาพได้ง่าย ๆ เพียงแค่สัมผัสปุ่มเพียงปุ่มเดียว
• ตัวเลื่อน FastScroll navigation จะช่วยคุณหาเพลง, รายชื่อและคลังภาพง่าย ๆ เพียงแค่เลื่อนนิ้วคุณ
• เทคโนโลยีการสัมผัสที่จะจะสั่นตอบสนองเมื่อคุณกดปุ่มสั่งงาน
• ความจำภายใน 2GB เพิ่มการ์ดความจำได้ถึง 4GB
• รองรับ Microsoft™ music ecosystem
• แจ็คหูฟังมาตรฐาน 3.5 mm, stereo Bluetooth wireless technology (A2DP)3
• กล้อง 2 ล้านพิกเซล ซูม 8 x คำสั่งถ่ายภาพต่อเนื่อง, บันทึกและเล่นวีดีโอ
• Airplane mode เล่นเพลงโดยไม่ขาดช่วงแม้จะไม่ใส่ SIM card
• มีคำสั่งให้อ่านออกเสียงเช่น อ่านออกเสียงข้อความและเบอร์ได้ขณะโทรออกหรือรับสาย
• MIDI, MP3, AAC, AAC+, Enhanced AAC+, WMA, WAV, AMR-NB, Real Audio (RA) v10
• เทคโนโลยี Crystal Talk™
• Full HTML browser

ดังนั้นผมได้โทรศัพท์ใหม่แล้วครับเดือนหน้า รูปทรงองเอวเป็นอย่างนี้ครับ แถมชื่อก็ 2.0 มากๆ “ROKR”

แถมท้ายหนังมัมมี่ กระจอกมากเหมือนไม่ตั้งใจทำเลย โดยส่วนตัวผิดหวัง

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่ดีเนื่องจาก ตา กับ ยายมาเยี่ยมทำให้ผมและเมียมีช่วงเวลาที่เรียกว่า happy time หรือนอนกลางวันนั่นเองไม่อยากจะเชื่อตัวเองเหมือนกันว่าผมจะชอบนอนกลางวันขนาดนี้เพราะถ้าย้อนไปสมัยวัยรุ่นจะเกลียดการนอนกลางวันมากเนื่องจากจะเป็นการทำลายเวลาสนุกไป

แต่พออายุมากขึ้นเหมือนว่าไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้นอนกลางวันสักสามชั่วโมง เวลาโปรดของผมคือ 11:00 - 14:00 เพราะเป็นช่วงที่อาหารเช้าเริ่มย่อย ไม่แน่นจนเกินไป หาพัดลมสักตัว เสื่อผืนนึงแลัวก็นอนนนนนนนนนนนนนนน ตื่นมาจะสดชื่นมากๆทำงานเพลินเชียว ดังนั้นหลังๆถ้ามีใครมาช่วยเลี้ยงลูกสิ่งแรกที่สองผัวเมียอย่างเราจะทำคือ นอน แทนการออกไปดูหนังหรือชอปปิ้งเหมือนสมัยก่อน นอนนี่มันเพลินจริงๆ

เลยทำให้อิจฉาพวกอิตาเลี่ยน อาร์เจนตินา ที่หลังกินข้าวกลางวันแล้วจะได้งีบอีกหนึ่งชั่วโมงถ้าได้นอนมันจะเป็นยาชูกำลังอย่างดีทีเดียวล่ะมันจะช่วยทำให้เวลาบ่ายที่ปกติทำงานได้น้อยเพราะง่วงนอน เป็นเวลาที่สามารถรีดพลังสมองออกมาได้อย่างดีเลยทีเดียว

พูดถึงเรื่องรีดพลังนอกจากนอนแล้ว สภาวะแวดล้อมการทำงานก็มีส่วนช่วยในการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานเหมือนกัน งานหลายๆอย่างต้องการ พื้นที่หรือความอิสระในการทำงานสูงเนื่องจากการแก้ปัญหาแต่ละอย่างจะเป็นต้องใช้เครื่องมือเข้ามาช่วยเหลือเยอะมากหรือบางครั้งก็ต้องการทดลองเพื่อหาอะไรใหม่ๆเข้าสู่องค์กร เพื่อความเป็นผู้นำของตลาด

ในทางกลับกันบางงานไม่จำเป็นที่จะต้องทำแบบนี้เพราะทุกอย่างเป็น routine ทำเหมือนกันทุกวันทุกขั้นตอนไม่ต้องเปลี่ยนอะไรมาก ทำให้จบๆไปดังนั้นงานพวกนี้สามารถให้มาตรฐานเข้ามาควบคุมเรื่องต่างๆได้เยอะเพราะกระบวนการมันตายตัว

แต่งานที่ต้องลองต้องทำโน่นทำนี่มันใช้มาตรฐนเข้าควบคุมก็จะลำบากหน่อยถึงมากเพราะธรรมดาก็ต้องเอาโน่นเอานี่มาผสมเข้ากันเพือให้เกิดงาน แล้วถ้าโดนตีกรอบที่แน่นหนามากๆๆๆๆๆๆ ก็จะทำให้เราไม่สามารถทำ อะไรได้เลยเพราะกลัวว่าข้อมูลหัวเป็ดต่างๆที่คิดว่าลับจะรั่วไหล ก่อให้เกิดความเสียหาย

หนึ่งในมาตรฐานของการรักษาความปลอดภัยของข้อมูลคือ iso27001ขอลอกเนื้อหาจาก

http://www.newswit.com/

ISMS/ISO27001: 2005 ​เป็นมาตรฐานที่ดีที่สุด ​ใน​การจัด​การด้าน ระบบ​การรักษา​ความปลอดภัย ข้อมูลองค์กร ด้วยมาตรฐานนี้ ท่านสามารถสร้างกลยุทธ์​และกำหนดทิศทางสำหรับ​การประ​เมิน ​การวัดค่า​และ​การป้องกัน​การคุกคามจากภายนอก​โดยผ่านกระบวน​การจัด​การ​ ความ​เสี่ยงของมาตรฐาน​ได้

- ​เนื่องจาก ​การมีข้อมูล​และระบบ​การจัด​เ​ก็บข้อมูล ที่มี​ความปลอดภัย ​เที่ยงตรง​และพร้อม​ใช้งาน​เสมอนั้นย่อมช่วยสร้าง​ความ​ได้​เปรียบทาง​การ​ แข่งขัน สร้างผลกำ​ไร ​และสร้าง​โอกาสทาง​การธุรกิจ

- สร้าง​ความมั่น​ใจ​ให้กับบริษัทคู่ค้า  รับประกัน​ความต่อ​เนื่อง​ใน​การ​ทำธุรกิจระหว่างคู่ค้า

- จาก​การประ​เมิน​ความ​เสี่ยง  ​การ​แยก​แยะภัยคุกคามของข้อมูล  ​การรับรู้จุดอ่อน​และ​ความ​เป็น​ไป​ได้ของ​ความ​เสี่ยง​และ  จาก​การพิจารณาอย่างถี่ถ้วน  ของผลกระทบที่จะ​เกิดนี่​เอง  ย่อม​เป็นผลดี  กับธุรกิจท่าน​ใน​การ​เลือกลงทุนที่จะก่อประ​โยชน์​และคุ้มค่าที่สุด

การ apply ISMS นั้นดีแต่อย่างที่บอกกรุณาดูที่ความเหมาะสมของงานว่าการนำเข้ามาจะทำให้กระบวนการทำงานเพิ่มขึ้นมาอีกหรือป่าวเพราะปัจจุบันเราแข่งกันด้วยความเร็ว ใครเร็วกว่าใหม่กว่าได้เปรียบไม่ใช่ใคร มี overhead เยอะกว่าชนะเพราะปลอดภัยกว่าเปรียบเทียบง่ายๆถ้าเราอยากให้เวลของเราปลอดภัยเราก็ใช้ https แต่เราก็ควรใช้ให้ถูกจุดไม่ใช่กูเอามันทั้งเวบเลยปลอดภัยดี อย่างนี้ก็เกินไป

ประเด็นนี้ทำให้ผมคิดไว้ว่าถ้ามีโอกาสได้ไป interview ที่ทำงานใหม่คำถามที่ต้องเตรียมไปอีกหนึ่งอย่างคือ

ที่นี่ใช้ ISO27001 หรือไม่ ถ้าใช้ใช้มันอย่างไร

เพราะผมไม่ต้องการถอยหลังลงคลอง เนื่องจากงานของผมต้องเดินหน้าอยู่เสมอ ไม่ใช่ต้องรอให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้มาตัดสินว่า ผมลองอันนี้ได้อันนั้นไม่ได้ ความปลอดภัยนั้นต้องสร้างจากจิตสำนึก

เมื่อวานมีโอกาสได้เห็นการทดสอบ ATM พบว่าข้างในมันสวยงามมาก แต่สงสารคนทดสอบเพราะชีวิตบัดซบมาก ทำแบบเดิมซ้ำไปมาเป็นเวลาเป็นปีๆ ลองนึกภาพตัวเองตื่นไปทำงานโดยงานที่ทำคือถอนเงิน ฝากเงิน ถอนเงิน ฝากเงิน เติมเงิน นับเงิน กลับบ้าน โอ่ยเซ็ง

เลยไปนั่งอ่านประวัติของเครื่อง ATM ครับจำได้ว่าสมัยก่อนแม่ทำ ATM ให้ตอนอยู่ ม.1 เพราะแม่ทำงานธนาคารครับเข้ามาอบรมในกรุงเทพตอนที่เริ่มนำ ATM มาใช้ครั้งแรกๆของประเทศเลย ตอนนั้นเท่มากเพราะมีบัตรเดียวในอำเภอแต่เครื่อง ATM ใกล้ที่สุดอยู่ในตัวจังหวัดและมีบัตรไหนก็ต้องไปกดธนาคารนั้นอย่าทะลึ่งกดข้ามนะโดนด่าเช็ด

ATM = Automatic Teller Machine นั้นเริ่มแรกเรียกว่า Cash dispense โดยเครื่องนี้ผลิตโดย Luther George Simjianในปี 1939 ให้กับ CityBank Newyork ครับ (ถ้าดูตาม timeline ก็ประมาณสงครามโลกครั้งที่สองครับ) แต่เครื่องนี้อยู่ได้หกเดือนก็โดนเอาออกครับเพราะคนไม่ค่อยยอมรับเท่าไหร่นัก

หลังจากนั้นอีก 25 ปีครับข้ามฝั่งมาที่เกาะอังกฤษ บริษัท De La Rue ได้สร้างเครื่องที่เรียกว่า ATM ของจริงขึ้นมาและนำไปติดตั้งที่ Enfield Town ทางเหนือ London,ในวันที่ 27 June 1967 ที่ธนาคาร Barclays Bank. โดยที่เบื้องหลังแล้วผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ออกแบบเครื่องนี้คือ John Shepherd-Barron, คุณงามความดีนี้ที่ทำให้อังกฤษได้หน้ามากขนาดนี้ที่ให้ Shepherd-Barron ได้รับยศ OBE ในปี 2005 New Year’s Honours List.

อย่างไรก็ตามเน็ทเวิร์คของเครื่อง ATM ที่สมบูร์ณแบบนั้นกลับถูกสร้างขึ้นในปี 1968 แต่ย้ายกลับมาที่ฝั่งอมเริกาแทนโดย Don Wetzel

งานน่าไป แต่ถ้าจะให้ดีไปช่วยเค้ากันหน่อย เพราะอยากได้หน้าใหม่ๆไปช่วยงานหน่อยที่ผ่านมามีแต่ขาประจำโดยที่แนวคิดของงานจะเหมือนกับ barcamp ครับคือไม่มีรูปแบบที่แน่นอน ออกจะแนว chill chill แต่เนื้อหาจะเน้นหรือเจอาะลึกลงไปในเรื่องของการทำ เวบแอพพลิเคชั่น โดยเฉพาะ โดยจะเน้นไปที่เทคโนโลยีที่มาแรงแซงทางโค้งอยู่ เช่น Rails, DjangoProject และ อื่นๆ

เท่าที่อ่านรายชื่อคนที่มาช่วยลงแรงก็จะเป็น ผู้เสียสละหน้าเดิมเกือบทั้งหมด ต้องขอขอบพระคุณท่านเหล่านี้ที่ไม่เหน็ดเหนื่อยกับการผลักดันให้ประเทศของเราได้มี งานดีๆเกิดขึ้นมากมาย อย่าเพิ่งเหนื่อยนะครับจัดกันต่อไป

ติดตามรายละเอียดได้ที่ http://nextwebapps.com

ว่าจะเขียนเรื่องวง ETC ชุดใหม่ Bring It Back ซึ่งวางแผงมาสักพักแต่เขียนไม่ออก เพราะมันเพราะจริงๆสำหรับคนที่ชอบฟังเพลงแนว Fusion ที่มีการปรับรสให้เข้ากับตลาดมากหน่อยไม่ได้ Fusion จ๋าแบบ Infinity

มันจึงกลายเป็นเพลงป๊อปที่มีลูกเล่นเยอะมาก line ของเครื่องดนตรีก็จะดูซับซ้อนมากขึ้นผนวกกับนักร้องร้องเพลงได้ดี จึงสามารถใส่วิธีการร้องแปลกๆลงไปได้มาก ชุดนี้ถืิเป็นชุดที่สามแล้วของวงนี้หลังจากชุดที่สองดังเป็นพลุแตก

ชุดที่สามเลยตามมาเร็วเหมือนตีเหล็กตอนร้อนๆ นักร้องนำเลิกตีกลองเลย แถมชุดนี้มีคอสตูมเป็นของตัวเองทำให้ออกมาแนว เกาหลี มากดูไปดูมานักร้องวงนี้จะสวยขึ้นทุกวัน แต่ทำไงได้เพื่อเงินใครก็ยอม แต่วงนี้เล่นดีจริงๆเคยไปดูมาแล้วกับตาตอนชุดแรกนั้น ลงทุนโทรศัพท์ไปขอบัตรจากรายการวิทยุครั้งแรกในชีวิต และเหมือนเคยลากเมียไปด้วยแต่กว่าจะได้ดูรอนานมากเพราะมีพวก the star วงหัวไก่อะไรมาเต็มไปหมดที่ดูได้ก็วง Monotone กับวงนี้แหละครับ

ลองไปซื้อหามาฟังครับดนตรีดีๆ ฟังเพลินทั้งอัลบัม ไม่ติ๊สจนเกินไป นักร้องหน้าตาดี แผ่นละ 179

โดยเฉพาะเพลงที่เจ็ดชื่อเพลง สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าหัวใจ นั้นน่ารักจนบอกไม่ถูกทีเดียวครับท่านทั้งหลาย ใครฟังจบเพลงแล้วไม่ยิ้ม ขอให้ไปพบแพทย์ครับเพราะต่อม น่ารักของท่านได้ฝ่อไปแล้ว

ก่อนเข้าเรื่องเทนนิสต้องนินทาลูกสาวก่อนเพราะเป็นตัวการทำให้ผมไม่ได้ดูจนจบเกส์ เนื่องจากคืนก่อนคุณลูกตื่นมาตอนตีสองแล้วก็ร้องไม่ยอมนอนอยู่เกือบชั่วโมง คงเพราะหิวแต่ไม่อยากกิน นม เอ๊ะยังไงตัวพ่อและตัวแม่ไม่รู้ทำไงเลยเอลงมาชั้นล่างลองกล่อมอีกสักพักไม่ได้ผลตัวพ่อเลยต้องใช้ท่าไม้ตายใหม่ที่เพิ่งคิดได้สองวันก่อนคือ การเล่นกีร์ตาร์

ได้ผลเกินคาดหยุดร้องไห้ทันควัน (ซวยละกูต้องเล่นไปอีกนานแค่ไหนเพราะง่วงมาก หยุดเล่นลูกก็ร้อง) ตัวแม่ลงมาพอดีเลยจับคุณเธอนั่งบนเบาะมุมเอียงกำลังดี แล้วประเคนขวดนมเข้าปาก (เออกินได้ดี) ภาพในคืนนั้นกลายเป็นคุณหนูนั่งกินนม โดยมีคนใช้(ตัวแม่)จับขวดนมพร้อมดูว่านมหมดหรือยังจะได้เติมให้และเมื่ออิ่มจะได้กินน้ำต่อ ระหว่างกินก็มีนักดนตรี(ตัวพ่อ) นั่งเล่นกีร์ตาร์ร้องเพลง(แรกๆยังเป็นเพลง) คลอไปตลอดครึ่งชั่วโมง โดยที่สภาพสองคนเหลือไม่ถึง 50% เพราะง่วงมาก จากนั้นคุณหนูจึงหลับได้อย่างสบายใจ

ส่งผลให้ผมไม่สามารถฝืนสังขารดูจนจบได้เพราะง่วงมากดูได้สองเซ็ทภาพรวมของเกมส์ให้ติดจามได้จากท่านมาร์คที่เขียนไว้อย่างละเอียด

ส่วนผมจะพร่ามตามแนวที่ถนัดนาดาลปีศาจวัวกระทิงที่กระหายที่จะกระชากถ้วยใบนี้มาจากเทพบุตรสุดหล่อให้ได้เพื่อย้ำว่า “ถึงเวลาลงจากบัลลังค์แล้วละท่าน” มาพร้อมกับสภาพโดยรวมที่เหนือกว่าเพราะไม่กดดันเนื่องจากชนะมาก่อนแล้วที่ French Open ส่วนเจ้าชายของเรามาพร้อมกับความกดดันสองประการคือต้องชนะเพื่อประกาศว่า “ข้ายังเป็นหนึ่งในสมรภูมินี้” และสองเพื่อลบสถิติของ บยอร์น บอร์ค (กล้องแพนใส่เค้า ที่ยังดูดีและหล่อเหมือนเดิม สุขุม)ที่ครองแชมป์รายการนี้ห้าครั้งเท่ากันแต่ Fedex เทพกว่าตรงที่ได้ห้าครั้งติดถ้าจำได้ปีที่แล้วรองเท้า Fedex จะมีสัญลักษณ์ V ติดอยู่

เริ่มเซทแรกก็ออกอาการครับ Fedex เนื่องจากกดดันมากและนาดาลเล่นได้ตามแผนทุกอย่างคือระดมยิงที่จุดอ่อนของ Fedex นั่นก็คือ Back-Hand ถึงแม้ว่า Fedex จะพยายามงัดไม้ไหนออกมาแก้ก็ไม่รอดเนื่องจากนาดาลเล่นเสิร์ฟแรกได้ดีกว่าและแม่นกว่าเพราะเมื่อยิงเข้า back-hand แล้ว Fedex ทำได้เพียง slice กลับมาให้ลึกเพื่อตั้งหลักส่วนนาดาลก็รอสวนยัดกลับไปด้วยลูก Ground-Stroke ที่สุดรุนแรงและใส่ top-spin มาเต็มเหนี่ยวสังเกตุได้ว่า glass-court นั้นนาดาลมันยังใส่ spin ได้เยอะขนาดนี้ทำให้ Fedex ที่มี back-hand แบบ cross-court เป็นอาวุธหลักไม่สามารถทานทนได้เล่นแบบมี unforce-error เยอะมาก แพ้ไปซะเซ้ทแรก

เซ็ทที่สองเหมือนจะดีกลับมา break ได้ก่อนเหมือนจะตั้งหลักได้นะไปเยอะด้วยแต่นาดาลไม่เสียสติครับมาคราวนี้เยือกเย็น อำมหิตมาก จะเห็นได้อีกอย่างว่านาดาลสร้างวิธีการกลวิธีแบบใหม่มาคือร่างกายของนาดาลตอนนี้ สมบูรณ์แบบมาก กล้ามเนื้อทุกส่วนดูมีพลังอย่างสูงสุดบวกกับการเล่นที่มีความฉลาดมากทำให้ยากที่จะรับมือได้เพราะจะเห็นได้ว่า ร่างกายของ Fedex ไม่ได้ถูกพัฒนาให้แกร่งเนื่องจากวิธีการเล่นของ Fedex นั้นจะเน้นที่การอ่านการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้และให้ Forehand ของตัวเองที่ยิงได้ด้วยความเร็วสูงที่สุดในโลกตอนนี้และ Backhand Crosscourt จัดการ โยกให้ตายเนื่องจากการตีของ Fedex ไม่เน้น spin แต่ตีให้ Flat คือเร็วมากกกกกกกกกกกก เมื่อคู่ต่อสู้เสียตำแหน่งการยืนเมื่อไหร่ นั่นคือนรก แต่นาดาลมาเหนือคือ “กูตี spin ให้มึงโดดตีเลย” ใส่ spin ตีมาลึกๆเน้น back-hand คุมพื้นที่บีบให้ Fedex ตีขนานเส้นหรือsliceเข้าไว้ เหมือนง่ายแต่มีคนเดียวที่ทำได้คือ นาดาล แพ้ไปอีก Fedex

อีกสามเซ็ทเป็นคำบรรยายของท่านมาร์คเนื่องจากผมหลับจึงต้องให้น้องเค้าเป็นคนช่วยเขียนครับ

เซ็ตสาม

เฟดกลับมาตีดี เซ็ตนี้ไม่มีใครเสียเกม (มีเฟดเกือบจะเสียแต่ดิวซ์รอดตลอด)

เก็บตกนัดชิงยูโร 2008 กว่าจะได้เขียนก็กระแสหมดไปแล้ว แต่เอาสักนิสละกัน เพราะนัดชิงเป็นนัดเดียวที่ผมดูเต็มๆแบบของผม คือหลับน้อยที่สุดในบรรด่ทุกนัดที่ดู

คู่ชิงคือนกอินทรีย์ที่เหลือรอดเพียงตัวเดียว จากสามตัว แถมเป็นอินทรีย์เหล็กด้วย เป็นนกที่คาดว่าจะตกรอบแรกแต่ด๊านเครื่องติดนัดสุดท้ายของรอบแรกทำให้ กลายเป็นบอลสั่งได้ ไปซะเลยและก็สั่งให้เข้าชิงจริงๆด้วย โดยรวมเยอรมันชุดนี้ไม่มีดาราดังรับ เทพร่วมทีมเลยครับที่ดังที่สุดก็น่าจะเป็ฯนบัลลัก ละมังเป็นนักเตะระดับเอ คนเดียวที่มีส่วนที่เหลือผมว่าอย่างมากก็ บีบวก แถมช่วงหลังๆมีนักเตะเลือดผสมเยอะมาก มีที่ไหนคนเยอรมัน นามสกุล Gomez เกิดมาเพิ่งเคยเห็นเนี่ยที่ท้วงเพราะที่ผ่านมาถึงจะมีพวกเลือดผสมบ้างในทีมเยอรมัน ก็เป็นพวกโปล ออสเตรีย ซึ่งก็ดูไม่น่าเกลียดแต่หลังๆชักมีชื่อแปลกๆ ทำให้ไม่คุ้นหู

เกมของเยอร์มัน เป็นรองทุกกระบวนท่าเพราะนักเตะตัวใหญ่ เคลื่อนที่ช้าทำให้นักเตะแนวรับเจอ บอลต่อสั้นสามทีตัดหลังบ่อยมาก ทำให้กองหลังราคาตกไปหลายล้านและเมื่อเจอกับศูนย์หน้ามหาประลัยอย่างตอเรสด้วยแล้ว กองหลังเยอรมันกำลังตกนรกดีๆนี่เอง

กองกลางถึงแม้จะเอา ฟิงก์ลงมาบงการจังหวะเกมส์ ก็ยังรวนอยู่ ทำเกมส์ขึ้นหน้าไม่ค่อยจะได้ แถมโดนสวนกลับเร็วอีก ถึงจะมีชไวเดอร์ กับ โพโดสกี้ คอยช่วยเติมความหวือหวา ก็ไม่อาจบทบังรัศมีของ ซาบี้ เฮอร์นานเดซ ได้

กองหน้าไม่ต้องพูดถึงเป็นสากกระเบือเลยเยอรมัน โคเซ่ เพราะกองกลางพิการ ทำให้บอลไม่ถึงหน้า จบข่าว

ครึ่งแรก ตอเรสใช้ความเร็วแกร่งแรงติดดิน แหกด่านกองหลังเรือเกลือ ยิงนำไปก่อน จุดนี้ทำให้ โจอาคิม เลิฟ เห็นข้อบกพร่องของแผงหลังที่จับไม่อยู่ หมดครึ่งเลยแก้เกม

ช่วงนี้ผมเบลอๆแล้วแต่แว่บแรกที่เห็นคือ เอ้ย เยอรมันยืนแบบมี ลิเบอร์โล่ ว่ะไม่เห็นมานานมากเพราะนี่คือท่าไม้ตายของเยอรมัน เพราะจะห้อยนักเตะที่เก่งและมีอิทธิพลมากที่สุดในทีมไว้ เป็นคนสุดท้าย คอยอ่านเกมจากแดนหลัง และหยุดกองหน้าที่สามารถผ่าน สตอปเปอร์สองตัวมาได้ นักเตะในตำแหน่งนี้คนสุดท้ายที่ผมเห็นและจำได้คือ แม็ทธีอัส ซามเมอร์ เทพบุตรผมทอง เป็นหนึ่งในนักเตะทีมดอร์ทมุน ยุคไร้เทียมทาน

แต่ข้อเสียของการเล่นแบบนี้คือ จับล้ำหน้ายากมาก เพราะลิเบอร์โล่ต้องยืนลึกมาก ระยะต้องมากพอที่จะเข้าหากองหน้าที่หลุดเข้ามาได้ อีกข้อคือถ้าลิเบอร์โล่ที่เติมเกมไม่เป็นหรืออ่านเกมไม่ขาด ทีมนีันจะเหมือนมีโกล์สองคน เพื่อนอีกเก้าคนวิ่งกันหอบแดก ไอ้นี่เท่ อ่านเกมอยู่คนเดียว ทำให้หลังๆไม่ค่อยมีใครใช้ เพราะนักเตะดีๆตำแหน่งนี้หาทำยายาก หรือไม่ก็ไปเล่น กลางรุกกันหมด

จริงดั่งคาดถึงแม้เยอรมันจะเปลี่ยนไปยืน ลิเบอร์โล่ ก็ไม่ทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเพราะกลาง สเปนมีอิทพล ต่อเกมมากจนเกินทน ทำให้เยอรมันไม่สามารถแก้ประตูคืนได้ ทีมที่เคยโดนว่าหมูสนามจริงจึงถึงเวลา ประกาศ ว่าตูไม่หมูนะเว้ย

ปล. สเปนเลิกใช้ ราอูล ทำให้ทุกอย่างดูดีขึ้นเยอะ