Archive for พฤษภาคม, 2009

“ไป barcamp ได้เสื้อฟรีใส่ได้ทั้งปี” น้องเก่งแห่ง OpenDream บอก สำหรับผมได้มาสามตัวดำล้วน ส่งผลให้ในตู้เสื้อผ้ามีเสื้อยืดสีดำกว่าสิบตัวแล้ว
ปีนี้ตั้งใจจะเป็น sponsor อยู่แล้วเพราะอยากเป็นทุกปีช่วยเหลืออะไรไดม่ได้มากก็ช่วยลงเงินละกัน ถึงแม้จะน้อยนิดติ๊ดติดฟันก็ตาม ปีนี้ได้ @punneng มาช่วยด้วยทำให้หล่อมากขึ้นแต่เสียดายที่ช้าไปหน่อยเนื่องจากการสื่อสารขัดข้องทำให้ไม่มี Logo บนเสื้อมีแต่บนป้าย ผมและเหน่งส่งในนาม PAW66 (Polyglot Alliance of Web 2.0 แห่งสยามประเทศ)
ไปวันแรกตกใจสถานที่ดีมากขอบคุณมหาวิทยาลัยศรีปทุมที่เื้อื้อเฟื้อสถานที่ โดยที่ตัวผมเองไม่เคยเข้าไปนะครับนี่เป็นครั้งแรกรู้สึกประทับใจมากกับสภาพแวดล้อม ที่ชอบมากคือระบบรักษาความปลอดภัยครับดูมีระบบระเบียบดีครับ สภาพแวดล้อมการเรียนดี ขอบคุณอีกครั้งครับ
ไปวันแรกแบบสายมากไปถึงเกือบเที่ยงพร้อมกับตารางนัดหมายการเสวนาเรื่องส่วนตัวเต็มไปหมดทำให้ไม่สามารถเข้าไปฟัง session ที่น่าฟังหลายๆ session ได้เช่น “20 เหตุผลของโปรแกรมเมอร์เมื่อเจอ bug” ได้ฟังแต่ session ของ @rerngrit คนในครอบครัวเรื่อง “Comics for Dummies” ช่วงเย็นๆก็เอาลูกกับเมียไปวิ่งเล่นแถวนั้นด้วย

(รูปจาก wiennat)
วันที่สองไปตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าเนื่องจากปั่นจักรยานแล้วยางรั่วจูงไปฝากยาม เลยขึ้นไปส่งหัวข้อสำหรับวันอาทิตย์แก็เซ็งซะซึ่งหัวข้อนั้นคือ
“PAW66: Java เร็วตายละ Python กาก Ruby ห่วย”

รูปจาก isriya
ได้ผลตอบรับดีกินคาดเพราะมีคนลงคะแนนให้ 24 [...]


ทำทุกอย่างเพื่อให้อยู่รอด ทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด ทำได้เพื่อความอยู่รอด ทำผิดเพื่อความอยู่รอด ทำไม่ถูกเพื่อความอยู่รอด
เมื่อยู่รอดแล้วทำไมไม่ปรับปรุง เมื่ออยู่รอดแล้วทำไมไม่เปลี่ยนแปลง เมื่ออยู่รอดแล้วทำไมไม่แก้ไขสิ่งที่ทำผิดไว้
คำถามคือ เมื่อตอนเริ่มทำ ไม่ได้หาหนทางในการเลี้ยงตัวเองหรือจึงต้องทำแบบนั้น ทำไปก่อนเพระอยากทำ รู้สูตรสำเร็จ แล้วลากคนอื่นมาทำด้วยในรูปของบริษัท แล้วก็ขายความเหมือน แล้วขายได้ บ่นว่า เพื่อความอยู่รอดเลยไม่สามารถทำอะไรต่าง เพราะสังคมบ้านเราไม่ยอมรับความต่างอย่างนั้นหรือทำอย่างไรที่จะทำแบบนั้นได้ ทำอย่างไรจึงจะทำสิ่งที่ต่างโดยที่ไม่ต้องคำนึงถึงความอยู่รอดของบริษัท ไม่มีบริษัทเป็นไปได้ไหม ทำเพราะอยากทำ ไม่มีการวัดผล ทำเพื่อให้มีการคงอยู่ ขายความต่างไม่ได้ก็ไม่ต้องขาย ไม่เรียกร้อง ไม่ด่าสังคม
ไปหากินอย่างอื่น กลางคืนมาทำเรื่องต่าง เวลาว่างมาทำเรื่องที่อยาก อยู่ได้ มีข้าวกิน ทำได้แค่นี้ก็แค่นี้ แต่อย่างน้อยก็ได้ทำ ขายไม่ได้ก็เรื่องของมัน ให้ไอ้คนที่อยากขายมันขายไป ไม่ต้องยิ่งใหญ่ production house ทีมงานมากมาย แล้วก็อ้างเพื่อความอยู่รอด


หลังจากทำ paw66 มาสักระยะเริ่มรู้สึกว่าความสามารถของตัวเองไม่ถึง อันเนื่องมาจากหลายเหตุผลด้วยกัน หนึ่งในนั้นคืำภาระหน้าที่ในปัจจุบันไม่ได้ไปยุ่งเกี่ยวกับ coding มากนักหรือเรียกว่าไม่มีเลยทำให้สมาธิทั้งหมดจึงต้องเอียงไปทางการทำงานเอกสาร จริงๆก็อยากเขียนอยู่แต่เค้าไม่ให้เขียน ทำไง เพื่อให้ผลประโยชน์ลงตัวจึงต้องทำตัวใหม่ในเรื่อง paw คือแทนที่จะเขียนเปลี่ยนเป็นแปลแทนดีกว่าเพราะรู้สึกทำแล้วลื่นไหล ต่อเนื่องกว่าการเขียน ดังนั้นแผนหลังจากนี้จะทำการแปลเอกสารต่อไปนี้เป็นภาษาไทย

grails ref manual เริ่มไปแล้วเรื่อง Web Layer ทำกับ @somkiat
django ref manual รอคำตอบจาก @kowito
getting started rails รู้สึกยังไม่มีคนทำ

ตามนี้ครับและแน่นอนเวบ paw66 ต้องถูกแก้ไขใหม่ให้ทันสมัยกว่าเดิมโดยจะลอกแนวคิดของ IBM Developers work เป็นหลักและ Design ด้วยเพื่อใช้เป็นแนวทางของการเริ่มต้นและคงจะค่อยๆปรับแต่งไปเรื่อยครับ แต่คงจะใช้เวลาสักระยะครับ เพราะไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับ paw66 เวบ
ได้เวลาเริ่มงาน


เรียน เวบมาสเตอร์
ในมุมมองของผม ซึ่งไม่มีประสบการ์ณเรื่องของการทำเวบให้ติดตลาดเท่าใดนักมอง kappok อย่างไรขอจำแนกออกเป็นข้อๆดังนี้
ถ้าเราดูจากสถิติหรือการวัดแบบที่เรายอมรับกัน เราจะพบว่าเวบ 10 อันดับแรกของประเทศเรามีประมาณ 8 เวบมีเนื้อหาและแนวทางการนำเสนอเหมือนกันหมดจะมีแตกต่างก็เพียง manager กับ exteen เท่านั้นที่ไม่เหมือนคนอื่น เวบที่ผมกล่าวมาคือผมไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดี เรียกว่าเวบที่ไม่มี concept แล้วกันครับคือยัดอะไรลงไปได้ก็ยัดลงไป มีรูปแบบการจัดหน้าที่ไร้ระเบียบ เหมือนกันหมด เสมือนว่าลอกกันมาทั้งหมดเนื่องมาจากเวบอันดับหนึ่งเค้าทำแบบนี้แล้วดังก็ เอามันแบบนี้เลยจะได้ดังแน่นอน
อย่างที่สองรูปแบบการนำเสนอข่าว คือการลอกข่าวมาจากเวบอื่น โดยอาจผ่านการปรุงแต่งโดยคนของเวบเหล่านั้นบ้าง แต่ไม่มีการใส่เนื้อหาอะไรเพิ่มเติมลงไปเลยมีแต่ตัดออกหรือถ้าแปลมาก็ให้ credit ของเวบที่แปลมาด้วยตัวหนังสือที่เป็นสีที่อ่านไม่ออกเช่นพื้นเทา ตัวอักษรสีเขียวใบตองอ่อน (ไม่รู้เจตนาคืออะไร) รูปที่ใช้ไม่รู้ว่าลอกมาจากที่ไหนบ้าง ให้เครดิตบ้างไม่ให้บ้าง ควรจะให้เครดิตตั้งแต่ต้นข่าวครับไม่ใช่ท้ายๆ
อย่างที่สาม kw ที่ใส่ลงไปใน meta tag มีคำที่ไม่สมควรดังนี้ และไม่รู้จะมีเพิ่มอีกหรือไม่
<meta name=”Description” content=… sex .. แอบถ่าย นักศึกษา” />
<meta name=”KeyWords” content=”.. sex , , คลิป ,” />
อันนี้เจตนาเพื่ออะไรครับ
สี่คลิปที่มีบางส่วนเป็น clip [...]


มีคนทักว่าผม เป็นคนมีอิทธิพล ดังนั้นผู้มีอิทธิพลควรถูกกำจัดออกจากสังคมเพราะไม่ดี จากนี้ไปติดต่อผมผ่าน email นะครับ 
roofimon ที่ gmail ดอท com
ไม่อยากให้คำพูดของผมไปกระทบ ใครบางคน จนเดือนร้อน


หลังจากย้่ายตึกมาที่จตุรัสจามจุรี ได้ระยะหนึ่ง ไกลจากบ้านมากๆทำให้ไม่สามารถปั่นไปทำงานได้เหมือนเดิม ส่งผลให้ความเท่ลดลงสองแต้ม อึดอัดมากไม่ได้ออกกำลังกายเพราะบริเวณที่ทำงานใหม่ดันทะลึ่งมีที่กินเต็มไปหมด เดินออกมาอีกหน่อยก็จุฬา อีกนิดก็มาบุญครอง สยาม จะบ้าตายกินแหลก ไอ้ครั้นจะรอให้ฟิตเนสที่ตึกเสร็จก็ต้องรอไปอีก 2 เดือน ซึ่งจะทำให้กลสยเป็นหมูสามชั้นไปก่อน คิดหลายวิธีมากก็ยังคิดไม่ออก
เมื่อวานคิดออก หลังจากคิดมาหลายวันจริงๆมันก็ง่ายมากเพราะเป็นสิ่งที่ทำทุกวันอยู่แล้ว คือตื่นเช้าๆปกติก็จะลงมาซักผ้า หุงข้าว เก็บบ้าน รดน้ำต้นไม้  และเล่นอินเทอร์เน็ท ทำไมเราไม่ตื่นเช้าอีกนิดแล้วตัดกิจกรรมบางอย่างออกเช่นเล่นเน็ท เอาไปทำอย่างอื่นแทน เช่น “ปั่นจักรยาน”
เช้าวันนี้เลยตื่นหกโมง จูงจักรยาน ปั่นตอนแรกว่าจะใช้เส้นทาง เกษตร-นวมินทร์ตัดเข้าริมคลอง ลอดสะพาน มุดอุโมงค์ ผ่านศรีปทุม แต่หลังจากคุยกับเมียแล้วเมียบอกอันตรายเกินไปเพราะเช้าๆรถน่าจะขับเร็วและอุโมงค์ยาวเกินไปอันตราย เลยเปลี่ยนไปปั่นใน เกษตร แทน
บรรยากาศดีมาก ครับขอบอก รถน้อย ดอกไม้หอมตลอดทาง ควันน้อย ปั่นไปสองรอบใหญ่ๆ ใช้เวลาประมาณสามสิบนาทีดังนั้นเมื่อรวมเวลาทั้งหมดตลอดการปั่นใช้เวลาสี่สิบห้านาที กลับมาบ้านเจ็ดโมงเช้า หุงข้าว อาบน้ำ รดน้ำต้นไม้ ตากผ้า ขับรถมาทำงาน 
วิธีนี้ใช้งานได้ดีครับและหวังว่าจะใช้ต่อไปจนกระทั่ง ฟิตเนสที่ทำงานเสร็จเรียบร้อย คงได้เวลาปั่นมาจอดที่รถใต้ดิน แล้วมาอาบน้ำที่ทำงานเหมือนเคย