Archive for เมษายน, 2008

วันนี้ตอนเย็นแวะซื้อข้าวเย็นให้เมีย ที่กลับไปเลี้ยงลูกก่อนหน้านี้แล้ว ระหว่างนั่งรอก็ไปหยิบหนังสือกุลสตรีที่หน้าปกเป็น หมิว มาอ่านแก้เซ็งในนั้นมีเรื่องหญิงๆต่างๆ เยอะแยะ หนึ่งในเรื่องเหล่านั้นมีอยู่หนึ่งหัวข้อเรื่อง “เสียดายที่คิดช้าไปหน่อย เราเหล่ามนุษย์เงินเดือน”
เรื่องที่น่าสนใจคือเรื่องปัญหาของการเสียเวลาเสียส่วนใหญ่ไปกับการทะเลาะกับเพื่อนร่วมงาน อันนี้เป็นเรื่องจริง บทความนี้แสดงให้เห็นว่า เรามักเสียเวลาไปมากกว่าครึ่งหนึ่งของการทำงานไปกับการมีความคิดเห็นไม่ลงรอยกับเพื่อนร่วมงานและหลังจากนั้นเราก็จะเก็บเรื่องเหล่า นั้นมาคิดวกวน รบกวนใจ ไม่มีสมาธิทำงาน พาลเสียไปซะทุกเรื่อง โดนใจละซิมนุษย์เงินเดือน
บางคนแก้ปัญหาด้วยการลาออกเปลี่ยนที่ทำงาน เพื่อหวังว่าจะไปเจอเพื่อนร่วมงานใหม่ สภาพแวดล้อมใหม่ แล้วไงเจอแบบเดิมอีก ดังนั้นอย่าแก้ปัญหาด้วยหนทางนี้ทางออกที่ดีคือการคิดซะว่ามันเป็นปัญหาขั้นพื้นฐานที่เกิดทุกที่ไปไหนก็เจอ เราควรคิดว่าเป้่าหมายในการ ทำงานคืออะไร อย่าปล่อยให้สิ่งเหล่านี้มารบกวน เป้าหมายในการทำงานของเราได้ อย่านั่งคิดวกวนว่าใครผิด ใครถูก ให้มองภาพรวม
สิ่งนี้ทำยากไม่ใช่เล่นนะเพราะนิสัยของคนต่างกันบางคนเป็นคนช่างคิด ก็จะแก้ยากมากเพราะคิด แพ้ไม่ได้ กูถูกเสมอ กูเทพ อย่างนี้ แย่
สำหรับผมตอนแรกๆก็คิดเยอะ แต่หลังๆไม่คิดแระเปลี่ยนไปคิดถึงลูกแทน มีความุขกว่ากันเยอะ ประชุมเสร็จก็จดออกว่าว่าเราต้องทำ อะไรบ้าง ทำให้ได้ตามนั้น คนอื่นจ้องจะว่าอย่างไรก็ปล่อยมันไป หกโมงเย็นก็หมดเรื่องกันไป
ชีวิตแสนสั้น เกินกว่าจะมาคิดเรื่องพวกนี้


ถ้าใครได้ดูการแข่ง the star รอบสี่คนสุดท้ายวันนี้ตอนน้องผู้หญิงหมายเลขสี่ออกมาร้องแล้วขนไม่ลุกผมคาดว่า คนผู้นั้นต้องสูญเสีย ต่อมด้านสุนทรีย์ไปแล้วเพราะคนอะไรมีปอดสี่อัน และแก้วเสียงระดับเทพ ผมไม่ทันฟังเพลงอื่นนะครับได้ฟังเพลงสากลเพลงสุดท้ายน่า จะเป็นเพลงประกอบภาพยนต์ dream girl ครับแค่ขึ้นเพลงผมก็ขนลุกซู่แล้วร้องจบแทบ กลั้นน้ำตาไม่อยู่ดีใจที่บ้านเรามีสิ่งที่เรียกว่า นักร้องย้ำว่านักร้องจริงๆเหลืออยู่
ทนไม่ได้คว้่า (โทรศัพท์เมีย) กด sms เลยซัดไปสามแบบไม่ยั้งคิดเพราะเบอร์เมียอยากให้น้องเค้าชนะน่ะครับเพราะดูไปน่าจะออกเทป แล้วไม่ดังเพราะบ้านเราชอบนัก(อยาก)ร้องซะมากกว่า หรือนักเต้น หรืออย่าให้พูด อีกเรื่องคือเราจะมี producer ที่มีความสามารถ ขนาดที่ดึงเอาความสามารถน้องเค้าออกมาได้จริงๆหรือป่าวก็ไม่รู้เพราะมัวแต่เอาเวลาไปทำเพลงน่ารัก กุ๊กกิ๊ก แต่อย่างว่ามันขายได้ก็ ต้องทำกันไป ดังนั้นให้น้องเค้าชนะเถอะ ให้ไอ้พวกหล่อๆแพ้ไปก่อนเพราะยังไงพวกพี่เค้าก็ดังแน่ๆ
วกกลับมานอกจากนั้นยังโทรไปหาแม่ให้แม่กดอีกสักสามร้อย เพราะแม่ชอบเหมือนกัน บอกแม่ว่าฝากด้วย แต่สงสัยว่าแม่จะกดเกิน ยอดทิ้งทวนก่อนข้ามฝั่งไปเที่ยวเวียดนาม
อย่างไรก็ตามหลังจากวันนี้คงมีการประกาศผลถ้าน้องเค้ายังอยู่ผมก็จะกดให้น้องเค้าครับ และ ถ้าใครมีโอกาสได้ดูเทปคงจะต้องเป็น เหมือนผมแน่นอน


ไอ้โทร

18เม.ย.08

ตั้งใจซื้อโทรศัพท์ใหม่มานานสักเดือน สองเดือนแล้วเนื่องจากเครื่องเก่าที่ใช้อยู่ใกล้หมดสภาพเต็มที่ ตกบ่อยคุณเมียก็เลยยอมให้ซื้อใหม่ ตอนแรกตั้งใจจะซื้อ iPhone เพราะเล่นของคุณบอลหลายครั้งแล้วชอบใจในหลายๆเรื่องบวกกับราคาที่เทียบกับโทรศัพท์ยี่ห้ออื่นแล้วก็ ไม่ไดแพงกว่ากันจนน่าเกลียดแถมความสามารถที่ได้มาก็มากโขอยู่ เลยตัดสินใจฝากเค้าซื้อมาจากต่างประเทศแต่วาสนาอาจจะยังไม่ได้ ใช้นะคนเราคนที่ฝากซื้อไม่สามารถซื้อมาให้ได้เลยอดไปไม่ได้เชยชม iPhone อันแสนวิเศษ
เมื่อวานเลยจูงมือเมียไปเซ็นทรัลเพื่อไปส่องโทรศัพท์ว่าจะซื้อรุ่นไหนดี
เดินไปเดินมาดูอยู่หลายรุ่นก็ประทับใจอยู่แต่เมื่อเทียบราคากับ iPhone แล้วนันน่าน้อยใจว่าทำไมมันทำอะไรได้น้อยจัง แต่เกือบจะตัด ใจซื้อ HTC แล้วเพราะราคาเหมาะสมแต่ติดตรงที่ไม่ค่อยสวยบาดใจเพราะในใจยังคิดถึง iPhone อันงามชดช้อยเลยได่เอาเสียดีกว่า
และแล้วก็บังเอิญไปมองเห็น Moto รุ่นใหม่ที่เพิ่งออกวางขาย อุ๊ยน่าสนใจ วัสดุที่ใช้ทำดูดีมากการใช้สีและการวางตำแหน่งแป้นกดดูดี มีชาติตระกูลแป้นกดได้อารมณ์ดี ที่สำคัญจอขาวดำครับ เรียบง่ายเหมาะกัยการโทรออก รับสาย รับเมสเสจ
เลยตัดสินใจให้เมียจ่ายตังไป เมียแทบกระโดดกอดเพราะราคาค่าตัวน่ารักสมวัน 1,200 บาทเป็นโทรศัพท์ในดวงใจจริงเมียเลยแซวว่า “แหมไม่ได้ของดีที่สุดก็เอาซะธรราดาสุดเลยนะ พ่อคุณ กลางๆไม่เอา” ผมเลยตั้งชื่อมันว่า ไอ้โทร เพราะมันเอาไว้โทรอย่างเดียวทำ อย่างอื่นไม่ได้เลยก็เหมาะเหมาะดีนะเพราะมันเป็นโทรศัพท์นี่จะไปคิดอะไรมาก


งานไม่เรียบร้อยตามแผนเลยต้องอยู่ก่ะดึกปกติจะอยู่ไม่ได้แต่วันนี้วางแผนดีด้วยการเอาลูกไปฝากข้างบ้านแล้วเราก็นอนตั้งแต่สองทุ่มครึ่ง ตื่นห้าทุ่มครึ่งตาสว่างดีทีเดียว นั่งทำงานไปเรื่อยๆจนตีหนึ่งกว่าๆ
นักเรียนอังกฤษสุดหล่อก็ทักเข้ามา ถามไถ่เรื่องชีวิต ได้ความว่าลำบากมากทำงานไม่พอเลี้ยงชีพต้องไปเป็นลูกจ้างร้านของคนจีนที่ใช้งาน เยี่ยงทาสยืนล้างจานตั้งแต่ห้าดมงเย็นถึงเที่ยงคืน น่าสงสารมากแต่ต้องทนนะเพื่อ อนาคต บางครั้งเราต้องยอมเสียเวลาเพื่ออะไรสักอย่างที่ดีกว่า
ก่อนน้องโดมบินไปผมและเมียได้ซื้อสิ่งสำคัญในการมีชีวิตของนักเรียนไทย ทุกคนคือหม้อหุงข้าวครับ เพราะจากสิ่งที่ตัวเองเคยเจอคือ การทำกับข้าวกินเองเป็นสิ่งที่ต้องทำเนื่องจากข้าวปลาอาหารแพง เอี้ยๆ และการไปอยู่บ้านกับฝรั่งก็จะพบว่ามันไม่มีหม้อหุงข้าวและการ จะไปซื้อที่โน่นก็แพงและขนาดที่ได้มาจะเป็นแบบกินทั้งครอบครัว ซึ่งไม่เหมาะกับคนโสดผมเลยซื้อแบบกระทัดรัดที่หุงกินคนเดียว อิ่มใหน้องโดมไปและฝากฝังว่าหุงเมื่อไหร่ถ่ายรูปมาให้พี่ดูด้วย
วันนี้ได้มาถึงแล้วอีกหน่อยถ้าน้องโดมได้เป็นใหญ่เป็นโต ผมจะได้โม้ว่าเนี่ยหม้อผมนะที่ ท่านโดม ใช้กินข้าว


ได้ดูเบื้องหลังการบันทึกเสียงของ silly fool ที่ไม่มีโตนและย้ายจากอากู๋ไปอยู่กับอาเจ่ก แทนแล้วรู้สึกว่าคราวนี้อาเจ่กลงทุนมากๆกับวงนี้สัมผัสได้จาก sound ที่ออกมาจาก CD บอกได้คำเดียวว่าดีมากๆผมว่า Ebola ดีแล้วนะอันนี้ดีกว่ามากๆครับ เครื่องดนตรีทุกชิ้นอัดออกมาแน่นมากๆๆๆๆๆ ไม่รู้อัดทับกี่ line คงเปลืองตังมากๆแต่ผลที่ได้ออกมามันต่างมากครับ วงอื่นๆจะอัดออกมากระป๋องมากจาก Rock กลายเป็น POP แทนเนื่องจาก Sound ห่วย
นอกจาก sound ระดับเทพแล้วเรายังได้พบกับวงดนตรีคิดเยอะอีกวง วิธีการเล่นเครื่องดนตรีแต่ละชิ้นถ้าหลับตาแล้วนึกตามจะพบว่าใช้พลังเยอะมากๆ ละเอียดละออ ทั้งเพลง คิดเยอะเพราะจากบทสัมภาษณ์ที่ Channel V เค้าไม่ได้จำกัดกลุ่มของคนฟังแค่คนไทยเท่านั้นแต่มุ่งหวังจะให้ออกสู่โลกภาย นอก ผมว่าเป็นไแได้เลยแหละเพราะวงนี้มีครบแล้ว เป็นวงที่ฝีมือตกผลึกแล้ว แนวทางชัดเจน มีลูกเล่นในเพลงทีีเป็นเอกลักษณ์
การที่โดตนออกจากวงไปบางคนบอกว่าทำให้ Silly Fool ไม่ใช่ Silly Fool แต่ผมว่ามันเป็นพัฒนาการของวงต่างๆเสียมากกว่าการเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่ ทำ ให้เกิดการก้าวไปข้างหน้าครับ บางวงไม่เปลี่ยน ยังดูเป็นวงแต่ไม่มีพัฒนาการ
ไปซื้อแผ่นจริงเถอะครับ 159 บาทแต่สิ่งที่ได้กลับมา 1,590 บาทครับแค่หลับตานึกภาพเค้าอัดเสียงกันก็คุ้มแล้วครับ
ลอกบทมาจาก http://www.rs.co.th/musicunit/scoop.php?sid=0000000309 ครับ
อัลบั้ม [...]


NJUG 5.0 The Return of JUG

03เม.ย.08

ตอนนี้ลูกโตแล้วประมาณห้าเดือนสามารถออกนอกบ้าน นานๆได้แล้ว วันสงกรานต์ก็จะพาไปเที่ยวจันทบุรีเห็นพี่ป๊อกพาลูกไป ดูไดโนเสาร์แล้วน่าสนุก อยากพาไปบ้าง
เข้าเรื่องเนื่องจากปีนี้วางแผนจะจัด NJUG สัก 5 ครั้งให้ได้เก้าครั้งแต่คาดว่าสามครั้งก็เก่งแล้ว concept เหมือนเดิมคือ ลูกทุ่งไทยแลนด์ครับเราจะอยู่ ด้วยตัวของเราเองไม่พึ่งใคร (ยกเว้นสถานที่ ขอบคุณ INET ครับที่สนับสนุนงานการกุศล ) เพราะดูเหมือนว่าทุกอย่างเกิดขึ้นมาจากความอยากของคน กลุ่มหนึ่งแต่ถ้าเราพยายามเอาครที่ไม่อยากเท่าไหร่มาร่วมวงดูท่าจะแปลกๆแถมไปขอตังเค้าด้วยมันจะกลายเป็นการบังคับกันมากเกินไป ผลออกมาอาจจะไม่สนุกอย่างที่เราเคยทำๆกันมา ดังนั้น NJUG จึงเป็นการจัดงานที่อยู่ได้ด้วย community จริงๆไม่มี official sponsor
ดังนั้นเราจะเก็บตังตามศรัธทาครับได้เท่าไหร่ก็เท่านั้นเพื่อเอามาเป็นด่าขนม ค่ากาแฟ ค่าแม่บ้าน และ ของที่ระลึกสำหรับเหยื่อบนเวที
Theme หลักของงานคราวนี้น่าจะเป็นเรื่อง javascript/Ajax ครับเพราะหลายๆคนยังคงไม่เข้าใจมันจริงๆว่าสิ่งนี้คืออะไร ทำอะไรได้บ้าง ไม่ควรเอาไปทำอะไร และยังมีเหยื่อรายใหม่อย่างพีโดมที่จะมาบรรยายเรื่อง VOIP ที่พี่เค้าเป็นเทพอยู่งานนี้เลยโดนหักคอกลับด้วยการไปทำระบบ Voip บนมือถือซะอย่างนั้นโดยที่ผมมีความรู้เรื่อง VOIP ติดลบสามส่วนผมอาจขึ้นเวทีด้วยเรื่อง jQuery ครับเพราะผมชอบ code ของ jQuery สะอาดดี ครับใสๆได้ใจความไม่ยาวยืดเยื้อ
ส่วนที่เหลืออีกสองยังเป็นปริศนาว่าใครจะยอมมาเป็นเหยื่อ…?
ส่วนเรื่องที่อยากจะทำเพิ่มคืออยากเพิ่มช่องทางในการร่วมงานให้มากกว่านี้แต่คิดไม่ออกเพราะทำไม่เป็นสักอย่างไม่ว่าจะเป็น live cast หรือ pod [...]