Archive for พฤศจิกายน 13th, 2007

เรื่องขำๆประจำออฟฟิศสืบเนื่องมาจากต้องตั้งชื่อจริงให้ลูกสาวเพราะชื่อเล่นได้แล้วชื่อ veggie หรือ เวจจี้ เนื่องมาจากสามเดือนแรกตัวแม่กินอะไรไม่ค่อยจะได้กินได้ก็แต่ผักกับผลไม้เลยเรียกลูกว่าเวจจี้ตั้งแต่อยู่ในท้องหวังไว้ว่าออกมาจะเปลี่ยนชื่อแต่เรียกมานานเจ็ดแปดเดือนทำเอาติดปากกันทั้งบ้าน แถมออกมาตอนอยู่ที่โรงพยาบาลก็ดันไปเขียนชื่อ เด็กหญิง เวจจี้ พานิชสมบัติ เด็กคนอื่นเค้ามีแต่นามสกุล เลยเรื่องยาวเพราะพยาบาลเรียกกันติดปากอีก น้องเวจจี้ กันให้มันส์ไปเลยทำให้สุดท้ายต้องใช้ชื่อนี้ต่อไป
ชื่อเล่นผมตั้งไปแล้วชื่อจริงเลยเป็นคิวตัวแม่เค้าหากันนานเพราะตามสมัยนิยมการตั้งชื่อต้องมีการนับเลขให้เหมาะ พร้อมทั้งเอามาดูคู่กับนามสกุลด้วยทำให้เรื่องยากเข้าไปใหญ่หาอยู่สิบกว่าวันหลายทางทั้งหาจาก internet ให้คุณย่าช่วยหาสรุปสุดท้ายได้ชื่อว่า
เด็กหญิง ชนิดาภา พานิชสมบัติ
ชื่อนี้หาได้ตรงกันทั้งคุณย่าและคุณแม่เลยไม่ค่อยมีประเด็นเท่าไหร่แต่สิ่งที่เป็นประเด็นคือทั้งคุณแม่และคุณพ่อต้องเปลี่ยนชื่อด้วยเนื่องจากตัวผมเองเปลี่ยนนามสกุลมาแล้วตามความตั้งใจว่าหลังอายุ 30 จะเปลี่ยนไปใช้นามสกุลแม่เนื่องด้วยหลายๆสาเหตุ ทำให้ชื่อเดิมที่ใช้ไม่ถูกหลักต้องนับกันใหม่ได้มาหลายตัวเลือกมากๆ แม่ก็เลยเขียนกระดาษไว้ให้ที่บ้าน
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาเนื่องจากงานเน่งเลยต้องขนน้องๆไปทำงานหามรุ่งหามค่ำกันที่บ้านก็ดันมีคนนึงไปเจอกระดาษใบนี้มันก็เอามาอ่านกันในวงให้มันส์ เลยในหลายๆชื่อนั้นมีชื่อหนึ่งชื่อ “ศรุต” ไอ้น้องคนนั้นเลยบอกว่า “เอ้ยพี่ชื่อนี้แม่งเหมือนพระเอกหนังไทยเลย” พวกวลีเด็ดตอนจบที่พบกันบ่อยๆ
“ผมหมวด ศรุต ปลอมตัวมาครับ”
จากนั้นมามันก็เรียกผมว่า”หมวดรุต” พร้อมทั้งยอมสังเวยตัวเองและเพื่อนๆร่วมขบวนการของมันดังนี้

ดาบชัย
จ่าบัติ
เสธ. เสก
กำนัน โดม
ขุนเต๋า
สารวัติเต้ย

โดยทุกคนทำงานที่ สน.ดรูพาล(drupal) เพราะมันกับผมติดโปรเจคที่ใช้ drupal อยู่ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าเปิดเผยตัวระหว่างทำหน้าที่